Het kind Kinderen hebben waardering, aandacht en nestwarmte nodig om te groeien naar volwassenheid, en voor evenwicht en balans in zich zelf, en tevens de ervaring van buiten op te doen, zodat ze kunnen leren van wat er buiten gebeurt en op hen af komt. En dat ze dan kunnen leren er mee om te gaan. Maar als ouders hun kind maar belachelijk maken, uitschelden, of laten merken dat ze niets kunnen en waard zijn, en nooit wat zullen worden of bereiken is dat geestelijk geweld en mishandeling. Ze zeggen bijvoorbeeld tegen het kind "jij kunt ook niets" of "jij doet altijd alles verkeerd" of "je stelt niets voor" en uitschelden als zijnde "rotblaag" of "stom kind", of andere vreselijke scheldwoorden waarin men verwijst naar de vreselijkste ziektes, of dat ze die wel mogen krijgen zodat hun er geen last meer van hebben, sommige ouders zijn ook nooit tevreden over wat hun kind doet het kan altijd beter, mooier, anders en sneller en dan dreigen ze vaak met het kind uit huis te zetten en weg te sturen, of in een tehuis te stoppen of door het kind op te sluiten in hun kamer of donkere kast of schuur, en de kleine fouten van een kind overdreven te straffen zelfs lichamelijk te straffen, en voortdurend het kind bang maken en angstig laten worden, zodat het niet meer weet wat wel goed of fout is, en het kind wil zich dan bewijzen, dat het wel lief is, maar sommige ouders nemen daar geen notie van en doen er niets mee. En sommige ouders hebben dan ook een onvoorspelbaar gedrag, het ene moment aardig en het andere moment boos en kwaad, en gaan ook vaak over naar de verwijtende sfeer zoals, "ik heb in mijn leven alles aan de kant gezet voor jou, maar je blijft ondankbaar en het word tijd dat je nu voor ons klaar staat". Of "wij hebben spijt dat wij ooit jou hebben gekregen". Het kind weet op laatst niet meer waar het aan toe is, en weet ook niet meer wat het van zijn ouders kan verwachten, en wordt angstig en onzeker en wordt belemmert in zijn ontwikkeling.Gebaar Met alle gevolgen van dien. Als het kind van de ouders nauwelijks liefde, warmte en aandacht krijgt, wordt het ook emotioneel verwaarloosd, ouders tonen geen interesse in bijvoorbeeld schoolverhalen, reageren vaak niet als het kind iets vraagt, ze zetten het kind liever met een zak chips voor de tv als het maar stil is, en ze er maar geen last van hebben. Maar gebruiken het kind wel als ze zelf hun frustraties kwijt willen, in dat gene wat hun niet hebben bereikt moet het kind maar doen, en dan maar verwijten maken, het kind raakt verward en angstig, en weet op het laatst zich geen houding meer te geven, en gaan op zoek naar invulling en dan is negatieve aandacht ook aandacht. Of trekken zich helemaal in zich zelf terug en raken getraumatiseerd en nerveus, met alle gevolgen van dien. Het kind raakt de weg kwijt en het geloof in zich zelf en een minderwaardigheid gevoel/complex is dan het gevolg. Zo zijn er meer gevolgen; Bewijsdrang, drugsgebruik, alcoholmisbruik, zelfvernietiging, lusteloos en de nodige depressies enz. En zelfs, omdat ze niet beter weten het zelfde gaan doen. En de hoop houden dat hun ouders anders zijn dan dat ze zijn, eventueel dat ze veranderen, en soms een claimend gedrag vertonen naar hun eigen kinderen onder de noemer, ik zal het anders doen en mijn kind zal niet dat ervaren wat ik zelf heb ervaren en daar zichzelf weer weg cijferen en weer moeite krijgen om zich te handhaven in het leven. Frans |