Ik heb veel mogen ervaren en vele gesprekken gevoerd maar er is één verhaal wat mij lang is bij gebleven en ook veel indruk op mij heeft gemaakt. Daar ik ook gesprekken voer met stervenden en ze probeer rust en een luisterd oor te geven in hun laaste dagen zodat ze rustig afscheid kunnen nemen van hun dierbaren en van hun leven hier. Ik werd door de familie van een man gevraagd om eens met hem te praten want ze vonden hem onrustig en kwaad en uitte zich ook zo en of ik er wat mee kon en ik beantwoorde de vraag met ik zal kijken wat ik doen kan en probeer om hem toch de rust te geven om heen te gaan en zijn verhaal waarom hij zo kwaad was aan te horen. Eenmaal zittende aan zijn sterfbed keek hij mij wat verontwaardigd aan en vroeg mij wat ik kwam doen en reageerde kwaad waarop ik antwoordde waarom bent u zo kwaad en waarom reageert u zo afstandelijk. Het eerste wat hij zei was het is oneerlijk en niet te vatten en het is voor mij onbegrijpelijk en ik weet dat ik sterf dat is mij duidelijk en heb er ook deels vrede mee maar ik ben vooral kwaad op mijzelf daar ik vind dat ik mijn leven vergooit heb en niets anders heb gedaan als geld verdienen en steeds maar meer kopen zoals een grotere huis en deed mee aan nieuw trends zodat men kon zien wat ik allemaal bereikt had en heb mensen geholpen met geld zodat ze uit hun problemen kwamen en je zag ze niet terug zo gauw ze het weer goed ging en meestal kon ik naar mijn centen fluiten en elke keer nam ik mij voor dat gebeurd mij niet weer maar toch trapte ik er weer in en niet alleen vrienden en kenissen maar ook mijn eigen familie. De man moest wat op adem komen en bijkomen want hij schrok van zijn eigen woorden en boosheid vooral op zichzelf en ging verder met de woorden nu lig ik hier en heb niet lang meer te gaan en nog staan die aasgieren voor de deur en willen weer iets en staan daar te huilen om wat eigenlijk om mij daar geloof ik niet in maar wel om mijn centen dat ik nu niet meer heb want ik heb het meeste geschonken aan goede doelen en daar hebben ze moeite mee en mijn vrouw heeft mij verlaten nadat ze gehoord had dat ongeneeslijk ziek was en niet meer beter zo worden en het niet aan kon om mij te verzorgen en zelfs mijn eigen kinderen hebben mij laten vallen omdat ik hen geen geld meer geef en nu staan ze voor de deur om te kijken of er nog wat te halen valt en zo spookt heel mijn leven door mijn hoofd. Hij nam even zijn rust om bij te komen van zijn relaas en vermelde nog dat het heel zijn leven zo was,al van mijn jeugd af werken en bewijzen dan ben je iemand. Na aandachtig naar hem geluisterd te hebben en heb hem de vraag gesteld is er werkelijk niemand die om jou gegeven heeft zoals je bent als mens en je behandelt heeft om wie je bent en niet wat je bezit. Na lang nadenken beantwoorde hij de vraag eigenlijk niet maar tevens ook dat ligt ook gedeeltelijk bij mij en wist ook niet beter en ik heb eigenlijk niet geleefd maar heb mij laten leven dat besef ik mij nu dat ik met u praat en ben blij dat u naar mijn verhaal hebt willen luisteren maar wat kan ik nu nog doen in deze laaste dagen wat mij rest en mijn rust vinden in mijzelf. Probeer jezelf te vergeven in wat je beleefd en ervaren hebt en de mensen die misbruik hebben gemaakt van die gelegenheid daar jij meense het goed doen en hun maar profiteerden en er waren heus wel mensen die jou namen zoals je was als mens maar door je boosheid nu vergeet je hen en ga je aan hen voorbij. Na mijn antwoord werd hij rustig en dacht na en zei ja er zijn er nog een paar die ik vergeten ben dat is waar die waren er altijd voor mij en namen zoals ik was en waren niet op mijn geld of naam uit daar ben ik nu blij om dat ik dat weer weet en bedankt voor uw luisterd oor en dit verhelderend gesprek. Naderhand ben ik nog een paar keer bij hem geweest en hij was rustiger en opgewekter en had contact gezocht nog met de mensen die hij vergeten was en had nog veel besproken met hen en in alle rust afscheid kunnen nemen voor dat hij in alle rust stierf met een glimlach op zijn gezicht. Ik voelde mij oplucht en blij dat ik dit mocht doen en toch nog deze man op laatst kon laten inzien wat het ware leven inhoud en dat bestaat niet uit geld,naam of matriaal maar uit gevoel en acceptatie in wie je bent en wat je bent en geniet van het bestaan en wat het leven en de natuur je aanbied en met mensen om je heen die om je geven en van je houden zoals je als mens bent en niet wat je bezit. Frans |