Kinderleed

Wat volwassen mensen kinderen aan leed,pijn en verdriet bezorgen.
ondanks dat het mij niet meer verbaasd in wat ik tegen kom en hoor van wat er met kinderen wel allemaal wel niet gebeurt
en aangedaan wordt en mij toch elke keer weer raakt
en mij verdrietig en boos maakt.


Dit gedeelte gaat over kinderen met een lichte niet zichtbare handicap
en men er tegen aan kijkt en soms handelt, kinderen die wat drukker en gevoeliger en wat actiever zijn als gebruikelijk,
kinderen die zuurstof gebrek hebben gehad tijdens de zwangerschap of tijdens geboorte,een handicap en gedrag
waar ze zelf niets aan kunnen doen.
Een voorbeeld,
wat echt gebeurt is, een meisje van 6 jaar oud die overgevoelig is
en wat aktief gedrag vertoond door zuurstof gebrek tijdens geboorte,
het meisje reageert op wat de omgeving doet
en op de drukte van de omgeving,
de ouders doen hun uiterste best om het kind een zo normaal
mogelijk bestaan en nestwarmte te geven.


Het meisje speelt gewoon en gaat ook naar school
en kan aardig meekomen met haar "normale klasgenootjes"
maar ze reageert wat impulsief op wat anderen doen
en reageert op wat er om haar heen gebeurt open en eerlijk
zodat iedereen het ziet wat ze doet en handelt.


Daardoor valt haar gedrag op en de reacties wat ze geeft
naar haar mede klasgenootjes en wat gebeurt er het kind wordt gezien als lastig en onhandelbaar want de volwassen kijken niet wat er werkelijk gebeurt is
maar het kind is niet goed bij haar hoofd en is altijd druk
en meer van zulke vooroordelen.


Men gaat het kind mijden en onnodig straffen waar zij niets van begrijpt
want in haar ogen doet niets verkeerd
en begrijpt het dan ook niet wat er gaande is
en waarom altijd zij en geraakt verstrikt in haar eigen wereld
en gaat zich meer en meer opsluiten

en word steeds meer opstandiger.

Daar komt nog eens bij dat volwassen hun kinderen
gaan vermijden om met haar te spelen en om te gaan
en bij de school gaan klagen
om het kind maar te verwijderen anders halen hun kind van school af,

het is net of dat meisje een besmettelijke ziekte heeft wat ze niet heeft.

De leerkracht van school heeft dan ook de ouders medegedeeld
dat hun kind niet meer welkom is en er nergens anders meer plaats voor haar is,
waar zijn die mensen toch mee bezig,

hebben ze dan geen enkel vorm van gevoel meer.

Het kind zit nu thuis en de ouders weten zich geen raad meer

want het gaat steeds meer bergaf met het kind met als gevolg dat het kind op deze jonge leeftijd
al zich onwaardig en niet gewenst voelt en zichzelf opgeeft
en steeds meer in zich terugtrekt
zodat bijna niemand haar kan bereiken en moeite eet en drinkt.

Dit komt helaas steeds vaker voor en waar zijn die volwassen mee bezig
en waar halen ze dat recht weg om zo met zulke kinderen om te gaan
en ook de scholen en instanties waar halen die het recht weg
om dit gedrag van die mensen toe te laten er naar te handelen
zodat die kinderen in de kou staan
en red je er maar mee want wij doen er niets
want wij kunnen er niets mee.


Ook deze kinderen zijn mensen en hebben recht op een menswaardig bestaan
en laten we er niet voor weg lopen maar accepteren
dat deze kinderen er zijn en recht hebben op scholing
en een gelijkwaardige behandeling en niet afstoten en verstoppen
maar gun ze het recht op een gelukkig en menswaardig bestaan.
Het zal je kind maar zijn die dit overkomt
en het is een schande "zachtjes uitgedrukt"
dat deze praktijken nog steeds gebeurt en voorkomt in deze "moderne" maatschappij.


Een maatschappij waarin zij schreeuwen over zinloos geweld,
ik vraag mij af welk geweld wel zin heeft,en over waarden en normen laat ze eerst eens in de spiegel kijken wat ze zelf doen en dan pas wat zeggen en hun mening geven want elk mens heeft zijn fouten maar je moet ze wel onder ogen zien en de verantwoording dragen van wat je zegt en hoe je het zegt en niet aan komen met vooroordelen en oordelen maar handel oprecht en eerlijk en met gelijkwaardigheid naar anderen toe zodat je een objectief beeld en mening te maken en hebben en die uiten naar eer en geweten en niet elke met die vinger naar een ander wijzen maar ook eens goed naar jezelf.

Frans




( homepage)