Vergeten en vergeven
Het verbergen van emoties kan leiden tot angst en paniek waar wij op dat moment niet direct de vinger op kunnen leggen of een verklaring kunnen geven waar het weg komt. Deze angst kan een eigen leven leiden zodat het je eigen leven en gedrag kan beinvloeden, zodat het lijkt dat jij je eigen leven niet meer in de hand hebt en jezelf kunt opsluiten, en proberen jezelf te verbergen en dan eigenlijk toneel speelt naar buiten toe en niet eerlijk kunt zijn naar jezelf. En niet begrijpt waarom je deze emoties hebt, omdat je het liefst vergeet wat je aan ervaringen hebt op gedaan. En de ontkenning gebruikt om het maar niet voor waar aan te nemen van wat er werkelijk gebeurt is, daar je de neiging hebt om het te verdringen en de schuld bij jezelf te leggen en op onbegrip van derden stuit en het gevoel wat je ook doet dat je afgestraft word voor wat je zegt en doet. Het feit blijft wel dat mensen je pijn hebben aangedaan en gekwetst hebben. En je het gevoel hebben gegeven, je bent niets en je zult niets halen of worden, en geven tevens het gevoel dat je ongewenst bent en alleen gebruikt wordt als gebruiksvoorwerp waarop ze hun frustaties, lusten en woede kunnen botvieren. En niet alleen de buitenwereld maar ook je eigen ouders, en verdere familie. Ze hebben dat recht niet maar ze eigenen dat recht zichzelf toe mede daardoor komt dan het gevoel omhoog "waar ben ik wel goed voor en wat doe ik hier?" Maar je probeert het te onderdrukken en gaat dan zoeken naar nestwarmte, genegenheid en geborgenheid. Je stemt je leven dan af op wat mensen willen, eisen en verwachten om er maar bij te horen maar intussen vergeet jij je jezelf en leeft eigenlijk niet, je hebt je dan onderdanig en ondergeschikt gemaakt aan derden die dan het zelfde doen wat je vroeger ook ondervond namelijk, afwijzen en terleurstellen. En steeds meer ga je zelf opsluiten en verstoppen. Het leven word dan, lijkt een hel zonder vooruitzichten maar dat is niet waar want er is geen probleem zo groot of er is wel een oplossing voor. Het onder ogen zien van datgene wat er werkelijk gebeurt is en zich afgespeeld heeft, en het erkennen dat het zo is, wat moeilijk lijkt maar het proberen waard is, dan doe je ontdekkingen waar je eerst van schrikt, maar probeer deze te accepteren en te verwerken, door erkenning en herkenning want dan ga je jezelf in een ander daglicht zien. Dat er wel mag zijn, in wie jij bent en wat je bent en weer blij met jezelf kunt zijn, en het opnieuw weer zelfvertrouwen krijgen in jezelf. Het moeilijkste deel van het geheel is het vergeven in jezelf met datgene wat er met je gebeurt is, en de mensen die het je aan gedaan hebben, in jezelf want dan kom je aan je eigen verdriet en pijn toe om ze te verwerken en je angsten gaan langzaam verdwijnen, en maakt dan de eerste stappen naar een nieuw begin in je eigen leven waar dan meer vreugde en blijheid zal zijn en je nieuwe ervaringen op zult doen met meer zelfvertrouwen en eigenwaarde. De vergeving is nodig om het mishandelde kind te ruste te leggen en het spelende kind wakker te maken, zodat je weer blij en spontaan kunt zijn, en het op nieuw leren wat vertrouwen en vriendschap en liefde inhoud en dat niet vanzelfsprekend is dat je dat zomaar weg geeft maar behoedzaam, en ze het laten vertrouwen, laten winnen dan kun je weer zeggen "ik leef en ben blij dat blij dat ik leef". De belangrijke regel voor vergeving is, de acceptatie van een feit dat het een feit is in datgene wat er werkelijk gebeurt is en wat er werkelijk speelde en aan hand was en de realiteit en waarheid onder ogen zien in wat mensen in werkelijkheid je aangedaan hebben bewust of onbewust zodat je er mee kunt leren omgaan. Frans |